Studiedag Cultuureducatie publiq vzw
// 27 oktober 2026
Over verhalen, verbeelding, verbinding en een brief die precies op het juiste moment kwam.
Gisteren trok ik, Lydia, naar Antwerpen voor de Studiedag Cultuureducatie van publiq in hetpaleis. Een dag vol inspiratie, verwondering en bijzondere ontmoetingen.
We werden ’s morgens wakker geschud door de beats van de hostess en meegenomen in het prachtige verhaal achter hetdoek, het indrukwekkende doek dat in de grote zaal van hetpaleis hangt. Een opening die meteen duidelijk maakte hoeveel verhalen er schuilgaan achter kunst en cultuur.
Tijdens de ochtendsessie deelden M Museum en De Grote Post hun ervaringen rond communicatie en vertelden ze het verhaal achter het brievenproject. Een project dat me zo raakte dat ik er zelf mee aan de slag wilde.
Tussendoor genoten we van een heerlijke vegetarische en vegan lunch, mét lekkere desserts. Ook dat hoort bij een geslaagde dag: samen eten, bijpraten en nieuwe mensen ontmoeten.
In de namiddag liet ik mijn fantasie helemaal de vrije loop tijdens de workshop De ontmoetingsplek van morgen verbeelden van De Veerman. Met beeldende kaarten droomden we met ons groepje van drie over een kamer, een soort multiversum, waarin alle dimensies samenkomen. Tijdlijnen die door elkaar lopen, nieuwe werelden om te ontdekken en mogelijkheden die alle kanten op gingen. Onze fantasie kende duidelijk geen grenzen!
En toen kwam het einde van de dag, dat voor mij nog een heel bijzonder staartje kreeg.
Terwijl een honderdtal mensen nog gezellig napraten over de inspirerende dag, ging ik aan een tafel zitten. Midden in dat geroezemoes schreef ik een uitgebreide brief aan een onbekende. Daarna stopte ik hem in de brievenbus van De Grote Post.
En toen koos ik zelf een brief uit de kast. Eentje geschreven in een andere taal. Het voelde alsof precies dat briefje op mij lag te wachten. Wat een bijzonder gevoel: woorden van een onbekende lezen en je toch persoonlijk aangesproken voelen.
Een dag die begon met verhalen, me meenam naar nieuwe werelden en eindigde met een brief die me recht in het hart raakte.
Misschien is dat wel de kracht van cultuur: mensen samenbrengen, onze verbeelding aanwakkeren en ruimte creëren voor ontmoetingen die blijven nazinderen. Soms zelfs met iemand die je nog nooit hebt ontmoet.
